वेळ बदलते
बदलतात रंग क्षितिजाचे
परीक्षा नको पाहूस जिंदगी
वेळ नेहमीच देते उत्तर आमचे

    सागर

अफाट विस्तारलेले
तारामंडल
ज्याचा अंत कोणास ठाऊक नाही
मस्तिष्काच काहीसं असंच
विचारांची खोली त्यातल्या
कोणास ठाऊक नाही
       सागर

काही माणसं असतात
फुलपाखरासारखी
स्वतःत हरवणारी

भटकत असतात
काही तरी शोधत
जगाला वेड लावणारी
         सागर

हाताबाहेर गेलेली केस
सुटलेलं पोट असतं
जंग जंग पछाडा
ते आत जात नसतं
          सागर

शांत हो मना
बरा नव्हे चंचल पणा
विचार त्या अवखळ वाऱ्यास
जाचतो किती अस्थिरपणा
सागर

शाप की देणगी
रात राणी निशाचर असण्याचा
भाग्य नाही तिजला प्रभाती
प्रभू चरणी समर्पणाचा
  सागर

उसळणाऱ्या लाटातून
जणू आनंद व्यक्त करतो
फेसळणार पाणी
सदैव हास्य फेकीत राहतो
         सागर