बीज टरकण फाटला
निघाला इवलासा अंकुर
जीव असे कोवळा त्याचा
जणू राजबिंडा राजकुमार
       सागर

कळलंच नाही कधी
लेखणी वास्तवदर्शी जाहली
टाकात बुडवून लिहिण्याची
आम्हास धास्ती लागून राहिली
         सागर

हल्ली शब्दांच्या पाठी
लागणे सोडले आहे
म्हणूनच की काय
रंग त्यांचे असे उडले आहे
     सागर

उडणाऱ्या पक्ष्यांच्या थव्यामधल
बनुनी पाखरू चिमुकल
उडावं आसमंत भरून
बनवूनी धरतीला थीटूुकल
   सागर

परिणाम प्रत्येक विचाराचा
तना मनावर होत असतो
चांगला की वाईट हे
नकळत आपणच ठरवतो
     सागर

गणित कुणाच बिघडलं
हे मला उमजेना
हिवाळ्यात पाऊस
अन पावसाळ्यात उन
निसर्गाचा ह्यांग ओव्हर
काही उतरेना
       सागर 

बरेच दिवस झालेले
पानगळ होऊन
झाड ही थकलं होत
वाट अंकुराची पाहून
शेवटी दया आली दवाला
आला सोबत घेऊन अंकुराला
मग कुठे झाड मोहरल
नव चैतन्याने जणू नाचत सुटलं
सागर