बराच काळ मी मौन राहिलो
शब्द छेडतात म्हणून अबोल राहिलो
मौनानं माझ्या बघ मग कहर केला
जीव तुझा कसा वेडा पिसा झाला
सागर.........

वार्या वार्या थांब
एक गोष्ट सांगतो
मी जरी अबोल
दिलखुलास बोलतो मी
सागर.......

शेकोटीची ऊब
आज जाणवत होती
ज्वाला आगीची जणू
थंडी पित होती
सागर......

रंग कुंचल्यातले
आज थक्क जाहले
शिंपूनी त्यांना जेव्हा
चित्र प्रितीचे साकारले
सागर.....

होऊ दे जुगलबंदी
लेखणी तयार बोलली
तासून शब्द मग तिनेही
झडी भावनांची ऊठवली
सागर....

तू समोर असलीस की
वेळ गेलेली कळत नाही
मनाची समाधी आमच्या
भंग कधीच पावत नाही
सागर....

पूर येतो भावनांना
बुडून जाती विचार सारे
डोळे होती जलमय
वाहती फक्त विरह वारे
सागर......